Kolory ponadczasowe w pokoju dziecięcym — co się sprawdzi
Pokój dziecięcy urządza się zwykle na kilka lat, ale dziecko rośnie szybciej, niż zdążymy się obejrzeć. Kolor ścian, który dziś wydaje się uroczy, po dwóch, trzech latach potrafi zacząć uwierać — i to nie tylko rodziców, ale przede wszystkim samego mieszkańca. Dlatego zamiast gonić za modą, warto wybierać barwy, które nie mają daty ważności. Neutralna baza nie oznacza nudy; oznacza elastyczność, dzięki której pokój dojrzewa razem z dzieckiem.
Sprawdzoną bazą pozostają złamane biele, ciepłe beże, jasne szarości i stonowane zielenie. Te kolory dobrze znoszą zmieniające się meble, plakaty i dywany, a przy tym nie narzucają charakteru, który za chwilę trzeba będzie przykrywać kolejną warstwą farby. Warto przy tym unikać skrajności — jeśli zastanawiasz się, których barw ścian uznawanych za dziecinne lepiej nie wprowadzać na całą powierzchnię, przejrzyj praktyczne wskazówki, zanim kupisz farbę. Intensywne pastele i mocne nasycone odcienie sprawdzają się lepiej jako akcent niż tło.
Drugi filar ponadczasowości to faktura i podział płaszczyzn. Zamiast malować całe pomieszczenie jednym mocnym kolorem, można wydzielić strefę nad łóżkiem, zagłówek lub wnękę z zabawkami — wtedy zmiana aranżacji sprowadza się do przemalowania fragmentu, a nie całego pokoju. Dobrze działa też pozostawienie jednej ściany w spokojnym odcieniu i wprowadzenie koloru dopiero w dodatkach: poduszkach, zasłonach, koszach na zabawki. Takie rozwiązanie jest tańsze i mniej ryzykowne niż decyzja o jednolitym, mocnym kolorze.
Warto pamiętać, że kolor ocenia się w konkretnym świetle. Ten sam odcień inaczej wygląda przy oknie od północy, a inaczej pod ciepłą lampką nad biurkiem. Zanim pomalujesz całą ścianę, zrób próbkę na dużym fragmencie i obejrzyj ją rano oraz wieczorem. Wybór barwy, która nie męczy oka i nie narzuca tematu, daje pokojowi kilka lat spokoju — i oszczędza kolejnego remontu, gdy dziecko zmieni upodobania.
Komentarze
Prześlij komentarz